ای مرگ بیا که زندگی ما را کشت

                                                               (شهریار)

دردهایم با وجود تو پست می شود.

مامانی روزت مبارک !

بر
کدام پا
بایستم؟
با

کدام چشم؟
با

 کدام زبان؟
از

 کدام دل بنالم؟
با

کدام دست بگیرم؟
از چه بگویم؟
چرا بپرسم چرا؟
آخر دنیا همین بود

همين

همان

همان چیزی که

از آن می ترسی
سر آدم می آید

شاید

کتاب بخوانم
شاید

از فکر این چیزها
بیایمم بیرون ها؟
شاید
ببین اصلا
خونسرد باش
هیچ اتفاق دیگری نیافتاده
فکر کن
اوضاع همانطور است

آرام آرام
هیچ چیزی
هیچ جایی نترکیده

حتي دل من

تولدت مبارک !

بر تن زهرا گل یاس کبود  

التماس دعا